„Czerwone gardło” Jo Nesbo

Czytając książkę mam zwyczaj doszukiwania się głębszego znaczenia tytułu. Jego symbolika bywa czasem głęboko ukryta i trzeba się jej domyślać. Innym razem jasno odzwierciedla formę przekazu fabuły. W „Czerwonym gardle” Jo Nesbo odnalazłam dwa tropy. Pierwszy zaprowadził mnie do ptaszka rudzika, zwanego pliszką czerwonogardłą. Podobno w Norwegii dziewięćdziesiąt procent tego gatunku ptaka odlatuje na południe, reszta ryzykuje przetrwać zimę. Chodzi o to, że jeśli zima okaże się łagodna, to będą mogły wybrać najlepsze miejsce do lęgów, zanim przyfruną inne rudziki.

Odnosząc się do natury tego ptaszka autor posłużył się przenośnią nawiązując do jednej z cech ludzkiego charakteru jaką jest chęć podejmowania ryzyka.

Drugi trop to sposób precyzyjnego podcięcia gardła. Taką umiejętność mógł posiąść jedynie ktoś, kto uczył się medycyny, a ściślej ujmując jej specjalizacji jaką jest chirurgia. I tu mamy widoczny bez wątpienia akcent kryminalny. Sprawa ma początek w czasach drugiej wojny światowej. Śledztwo prowadzi w kręgi neofaszystów. Na podstawie tej książki można by nakręcić wciągający film.

„Czerwone gardło” to bardzo śmiały kryminał. Krytycy twierdzą, że Jo Nesbo swoją twórczością czyni Norwegię poważnym przeciwnikiem Szwecji w bitwie o miano centrum skandynawskiego kryminału. W 2004 r. w plebiscycie czytelników książka zdobyła tytuł norweskiego kryminału wszech czasów. Mam zamiar przekonać się o tym sięgając kiedyś po szwedzką prozę tego gatunku literackiego. A tym czasem zabieram się za czytanie następnej części zmagań z przestępcami nieudobruchanego śledczego Harry'ego Hole.

Tytuł: Czerwone gardło

Autor: Jo Nesbo

wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

Seria: Trylogia z Oslo

ISBN: 83-7384-515-1

liczba stron: 424

Notka o autorze:

Joe Nesbo (ur. 29 marca 1960) - norweski pisarz oraz muzyk poprockowy.
Urodził się w Oslo a wychował w Molde. Jako młody chłopak grał w klubie piłkarskim Molde FK. Pisze głównie powieści kryminalne, jest także tekściarzem w zespole Di Derre, w którym gra i śpiewa.
Nesbø jest autorem cyklu powieści kryminalnych, w których głównym bohaterem jest policjant Harry Hole. Za swą debiutancką powieść „Człowiek - nietoperz” (norw. Flaggermusmannen) Nesbø otrzymał literacką Nagrodę Rivertona oraz Szklany Klucz, obydwie przyznawane za najlepsze powieści kryminalne. Z kolei za powieść „Czerwone gardło” (norw. Rødstrupe) otrzymał w 2000 r. nagrodę norweskich księgarzy. W 2004 r. książka ta została wybrana najlepszym norweskim kryminałem wszech czasów (norw. Tidenes beste norske krim). W 2007 powieść „Czerwone gardło” pojawiła się jako kandydatka do nagrody Złoty Sztylet za najlepszą powieść kryminalną, przetłumaczoną na język angielski.
Powieści Nesbø tłumaczone były na angielski, czeski, duński, fiński, francuski, litewski, niderlandzki, niemiecki, polski, rosyjski i szwedzki.

"Śmierć nieznajomego" Anne Perry

„Śmierć nieznajomego” Anne Perry to klasyczny kryminał, który do ostatnich stron trzyma czytelnika w napięciu. Wciągająca intryga i pozory, które często mylą, wzbogacają interesującą fabułę. 

 

Akcja powieści jest osadzona w wiktoriańskim Londynie. Już sama okładka książki zaciekawia: obraz dwóch kobiet w długich sukniach, na tle stacji kolejowej, wprowadza czytelnika w klimat miasta z tamtego okresu.

Idealna kobieta wiktoriańska to kobieta zaradna i pracowita, będąca strażniczką domowego ciepła, a przede wszystkim moralności, jednym słowem „anioł”. Kontrastem dla niej była „kobieta upadła” - w epoce wiktoriańskiej bardzo rozwinęła się prostytucja. Anne Perry przedstawia kobiety w konwencji nieco unowocześnionej. Nie są już biernymi damami, ale istotami silnie eksponującymi swoje indywidualności. 

 

Herset Monk prowadzi bezpłatną klinikę dla prostytutek. Jako doświadczona w wojnie krymskiej pielęgniarka, nie boi się podejmować trudnych decyzji. Kiedy pewnego dnia w obskurnym domu publicznym zostaje znalezione ciało magnata kolejowego Nolana Baltimore'a, Hester próbuję rozwikłać zagadkę jego śmierci na własną rękę. Kobieta ma nadzieję, że im szybciej policja zakończy śledztwo, tym szybciej sytuacja w mrocznej dzielnicy Leater Lane wróci do normy. Herster Monk zależy na tym, by pomóc katowanym kobietom, zmuszanym do nierządu w ramach długów finansowych, których nie są w stanie spłacić. Akcja powieści toczy się dwutorowo. Śledztwo prowadzi także detektyw William Monk. Posługując się odmiennym tokiem rozumowania niż jego żona również szuka rozwiązania. Małżonkowie nie wymieniają się między sobą zdobytymi informacjami.
Co sprawia, że tak zgrana i dobrze rozumiejąca się para zaczyna mieć przed sobą tajemnice? Jakie demony są w stanie pokonać powypadkową amnezję? Czy przeszłość, którą trzeba rozgrzebać okaże się kluczem do zagadki?

Książki Anne Perry osiągają status bestsellerów. „Śmierć nieznajomego” to już trzynasta powieść z serii opowiadającej o detektywie Williamie Mocku i jego żonie Hester, ale dopiero druga wydana w Polsce. Nie stanowi to jednak przeszkody dla nowego czytelnika, gdyż autorka zadbała, by w powieści znalazły się krótkie choć treściwe informacje na temat przeszłości bohaterów.

Tytuł: Śmierć nieznajomego

Autorka: Anne Perry

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2012 
Stron: 360 

Oprawa: broszurowa ze skrzydełkami 

Format: 135x205

Notka o autorce:

Anne Perry – autorka bestsellerów z listy „New York Times”, mieszka w Portmahomack w Szkocji. Stworzyła cykl wiktoriańskich powieści kryminalnych, których bohaterami są Thomas i Charlotte Pittowie. Pierwsza powieść z serii, „The Cater Street Hangman” (1997), zaadoptowana została na potrzeby telewizji i miała milionową widownię. Pozostałe tytułu to min. „Death in the Devil's Acre” (1985), „Ashworth Hall” (1997) czy „Buckingham Palace Gardens” (2008) oraz wydana w 2010 w Polsce „Brama zdrajców”. W 2011 roku ukazała się dwudziesta siódma część serii – „Dorchester Terrace”.

W 2009 roku w Polsce ukazała się „Świąteczna podróż”, w której bohaterką jest Vespasia Cumming-Gould, postać pojawiająca się w „Bramie zdrajców”.

„Śmierć nieznajomego” to kolejna po „Pogrzebie w fiolecie” część cyklu o Williamie i Hester Monkach. Obecnie seria liczy osiemnaście tytułów, a najnowszy to „A Sunless” (2012).

O Autorce udało mi się dowiedzieć jeszcze czegoś zaskakującego. Anne Perry to pseudonim pisarski Juliet Marion Hulme, która w wieku 16 lat wraz z przyjaciółką zamordowała matkę tej drugiej. Motywem zbrodni była obawa przed rozdzieleniem dziewczyn. Zbrodnia wstrząsnęła opinią publiczną przede wszystkim ze względu na młody wiek sprawczyń i wyjątkową brutalność – ofiara otrzymała 45 ciosów kamieniem. Obsesyjny związek dziewcząt oraz jego tragiczny finał posłużyły za podstawę filmu „Niebiańskie stworzenia” w reżyserii Petera Jacksona. Od 1979 roku, kiedy ukazała się jej pierwsza powieść, Perry morduje znowu, tym razem jednak tylko na papierze.

"Czyste intencje" Charlaine Harris

„Czyste intencje” Charlaine Harris to kolejna część cyklu o Lily Bard, sprzątaczce, która rozwiązuje zagadki kryminalne. Można nawet powiedzieć, że dzięki dziwnemu zbiegowi okoliczności pojawia się w miejscach przestępstwa.

Do sięgnięcia po tę pozycję zachęciła mnie informacja, że bohaterką serii jest kobietą, która jak ja interesuje się wschodnimi sztukami walki. Poza tym lubię kryminały i byłam ciekawa co autorka bestsellerów ma do zaoferowania.

W „Czystych intencjach” Lily ma okazję przypomnieć sobie atmosferę długo nieodwiedzanego rodzinnego miasteczka. Jej siostra wychodzi za maż i szykuje wielkie prowincjonalne wesele. Jednak welony i kwiaty, falbanki i koronki, jak również inne weselne atrakcje nie przysłonią tego co dzieje się wokół i rodzi niepokój. Miejscowy lekarz i pielęgniarka zostają brutalnie zamordowani. Do tego dochodzi nierozwiązana sprawa zaginionej dziewczynki. Lily ma tylko kilka dni, by dowiedzieć się kim naprawdę jest jej przyszły szwagier. W rozwiązaniu zagadki pomaga detektyw, obecny partner Lily.

Kilka lat temu bohaterka przeżyła tragedię, która odcisnęła piętno na jej psychice. Została porwana i torturowana (podobno więcej na ten temat można przeczytać w poprzedniej części pt. „Czysta jak łza”.) Od czasu tych traumatycznych przeżyć kobieta systematycznie ćwiczy na siłowni i trenuje karate. To, że jest silniejsza fizycznie dodaje jej pewności siebie i wzmacnia psychikę. Dzięki temu czuje, że gdyby znów znalazła się w podobnej sytuacji miałaby większe szanse w starciu z napastnikiem. Nie musi długo czekać, by się o tym przekonać.

Dzięki temu, że autorka dogłębnie przedstawia zwyczaje i rytuały dnia codziennego Lily, możemy przeniknąć do jej psychiki i poznać powody, które kierują jej zachowaniem. Niestety nie jest tak również z pozostałymi postaciami pojawiającymi się w powieści. Według mnie są za mało wyraziste, a tego wymaga się od dobrego kryminału. Konstrukcja psychologiczna postaci nie daje czytelnikowi większych możliwości dedukcji i podążania ścieżką własnych domniemań.

Podczas czytania nie umiałam się oderwać od lektury, gdyż wciąż czekałam na niespodziewany obrót akcji, zwiększenie napięcia i zaskoczenie. Niestety, nie doczekałam się. Co prawda do końca nie wiadomo kto jest mordercą i jakie motywy nim kierują - za to plus. Jak również za to, że książkę czyta się łatwo i przyjemnie.

Od innych czytelników dowiedziałam się, że jest to najsłabsza część cyklu „Czystej”, więc niewykluczone, że sięgnę po wcześniejsze pozycje by się o tym przekonać.

Akcja „Czystych intencji” rozgrywa się przed świętami Bożego Narodzenia. Uważam, że jest to idealna pozycja, by sięgnąć po nią w najbliższym czasie. Nie znajdziecie w niej brutalnych scen i soczystych opisów zbrodni, lecz same czyste intencje, ozdoby choinkowe i zapach środków czystości. Książka szczególnie spodoba się tym, którzy lubią świąteczny klimat i amerykańskie rodzinne filmy obyczajowe.

Joanna Markowska

Tytuł: Czyste intencje

Autorka: Charlaine Harris

Wydawnictwo: Znak

Oprawa: miękka

ISBN: 978-83-240-1636-5

Stron: 256

Wymiary: 124x195

notka o autorce:

Charlaine Harris urodziła się 25 listopada 1951 w Tunica, stanie Mississippi.

Była studentką koledżu Rhodes w Memphis. Po serii niskopłatnych zajęć postawiła na pisanie. Wkrótce „dorobiła” się własnego cyklu z gruzińską bibliotekarką Aurorą Teagarden w roli głównej, a "Real Murders" nominowano do Agatha Award, nagrody Agathy Christie przyznawanej autorom powieści kryminalnych i sensacyjnych. Kolejna seria Charlaine to znacznie bardziej mroczny cykl o Lily Bard z miejscowości Shakespeare, która musi nauczyć się żyć z doświadczeniem napadu.

Jej książki czytane są od 25 lat w wielu krajach świata. Dla przykładu, cykl „Southern Vampire”, na podstawie którego powstał serial „Czysta krew”, wydano już w Wielkiej Brytanii, Japonii, Grecji, Niemczech, Hiszpanii, Tajlandii, Korei, Francji, Czechach, Australii, Rosji i Polsce.

"Erynie" Marek Krajewski

W najnowszym kryminale Marka Krajewskiego pt. „Erynie” akcja powieści toczy się we Lwowie, w maju 1939 roku. Miastem zawładnął strach i panika, po tym jak aptekarz znalazł w wychodku zmasakrowane ciało chłopca. Głównymi podejrzanymi dokonania zbrodni są Żydzi.

Chłopcu metodycznie zadano trzydzieści nakłuć i cięć nożem. Ale nie były głębokie i żadne nie było śmiertelne. Jakiś szaleniec nakłuł to dziecko, poczekał, aż ujdzie z niego krew, i umył je. A ono cały czas żyło... Dzieciątko to żyło wiele godzin, zanim skręcono mu kark. Ten chłopczyk był torturowany!

Sprawą zajął się człowiek dobrze znany lwowskim mieszkańcom. Świadomi, że poruszy on nawet gangsterskie podziemie, by ująć sprawcę bestialskiego mordu, nie potrafili dopuścić do siebie myśli o jego wcześniejszym odejściu na emeryturę. Z początkową niechęcią, lecz z całą konsekwencją w działaniu, komisarz postanowił jednak wymierzyć sprawiedliwość.

Edward Popielski, pięćdziesięciotrzyletni policjant do spraw specjalnych pracuje przede wszystkim nocą. Taki przebieg rozkładu dnia nadaje mu konieczność unikania rozproszonego światła. Wywołuje ono u komisarza ataki epilepsji, które często są połączone z istotnymi dla sprawy snami. By uniknąć ataków podczas trwania akcji Popielski nosi ciemne okulary oraz kapelusz, które chronią go przed słońcem. Jednak jeśli jest taka potrzeba sam potrafi wywołać padaczkę i odpowiednio odczytać wizję.

Charakteryzując postać Popielskiego należy również wspomnieć, że jest on typem sybaryty. Nie stroni od kobiet, a nawet szuka kontaktów z nimi w podmiejskich pubach. Czuć od niego tytoń i alkohol. Po hedonistycznych ekscesach, gdy przyjemności skutkują wyrzutami sumienia, na pewien czas zmienia się w ascetę. Bez względu na stan w jakim aktualnie się znajduje jest nieprzejednany i stanowczy w sprawach zawodowych. To postać kontrowersyjna, wywołująca w czytelniku wiele emocji.